De maker van dit blog is Jinke Hesterman, journalist, twintig jaar lang hoofdredacteur van het landelijk kennisnetwerk Levende Have en auteur van diverse boeken over dieren en dierenwelzijn. De meest recente publicaties zijn Dierenwelzijn, de wet en natuurlijk gedrag (2021) en Dierenwelzijn, de wet en onze democratie (2023). Levende Have hield in 2024 op te bestaan.

Dit blog – sinds 1 januari 2024 online – is gegarandeerd AI-vrij. Het bevat originele teksten, waarop copyright rust. Voor zover er gebruik is gemaakt van teksten van anderen, wordt de bron altijd genoemd. Wil je teksten gebruiken? Neem dan contact op met de maker van dit blog. Dat kan door een mail te sturen naar jinke@dierenwelzijn.blog

Statement van Jinke Hesterman over dierenwelzijn

”Wat toelaatbaar is in onze omgang met dieren, dient in overeenstemming te worden gebracht met hedendaagse wetenschappelijke inzichten. De laatste decennia verschenen daarover stapels boeken en ontelbare artikelen. Onderzoek na onderzoek rekent af met het dominante belang van de mens. Dit dringt ook langzaam maar onvermijdelijk door tot de publieke opinie. Het kantelpunt is voorbij. We zullen meer en meer gaan denken vanuit het dier. Het dier als uitgangspunt nemen zal leiden tot een verschuiving van perspectief, met vergaande consequenties voor de houders van dieren.
Een herziening van de Wet Dieren ligt voor de hand. Dieren hebben volgens de wet een ‘’intrinsieke waarde’’ (artikel 1.3), maar de wetgever heeft tot dusver verzuimd daar de kracht van een rechtstreeks werkend gebod aan te geven. De Raad van State wees al in 2008 op deze tekortkoming.
Uiteraard moeten dier- en veehouders in de gelegenheid worden gesteld om – als ze dat willen – over te schakelen op een wijze van houden en huisvesten, waarin het dier uitgangspunt is. Helemaal bij nul hoeven ze niet te beginnen. Er zijn inmiddels genoeg initiatieven met een hoog niveau van dierenwelzijn. Zij zijn een bron van inspiratie en verdienen ons aller steun, ook van de overheid.
Duidelijk is inmiddels wel dat dit geen begaanbare weg is voor veehouders die denken met grote aantallen dieren een nieuw winstgevend systeem te kunnen opbouwen. Wat de omvang zal zijn van toekomstige bedrijven, is nog onduidelijk. Combinaties van veeteelt en akkerbouw liggen het meest voor de hand. De verwachting is dat de overgang naar plantaardige eiwitten de productie van dierlijke eiwitten gaandeweg zal terugdringen.”